Η Επανάσταση του 1821 και η Κύπρος
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Η Επανάσταση του 1821 και η Κύπρος

Στον ρόλο των Κύπριων στην Επανάσταση του 1821 αναφέρεται σε μήνυμά του για τα 200 χρόνια μετά την Επανάσταση ο Πρέσβης της Κύπρου Κυριάκος Κενεβέζος, σημειώνοντας ότι σύσσωμος ο Ελληνισμός τιμά αυτήν την εμβληματική επέτειο, «το πιο λαμπρό ορόσημο της συλλογικής ιστορικής μνήμης και καθοριστικό σημείο αναφοράς στην μακραίωνη και πολυκύμαντη πορεία του Έθνους, όχι με πρόθεση τελετουργίας και επανάπαυσης στις δάφνες του ηρωικού παρελθόντος, αλλά με διάθεση αναστοχασμού και εμβάθυνσης στο διαχρονικό μήνυμα του σπουδαίου αυτού Αγώνα».

«Ήδη από τον 18ο αιώνα, ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός και η Γαλλική Επανάσταση κλόνισαν με τις φιλελεύθερες ιδέες τους τις παγιωμένες αντιλήψεις της απολυταρχικής Ευρώπης, ώστε ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός, τα κηρύγματα του Ρήγα Βελεστινλή και η σύσταση της Φιλικής Εταιρείας, να βρουν πρόσφορο έδαφος για να ριζώσει και να βλαστήσει ο σπόρος της ελευθερίας στους υπόδουλους Έλληνες» σημειώνει ο κ. Κενεβέζος και προσθέτει ότι «ο ευαγγελισμός της Επανάστασης αντήχησε και στην Κύπρο».

Στην συνέχεια, ο Πρέσβης της Κύπρου αναφέρεται στις κινήσεις που έγιναν στην Κύπρο μετά την Επανάσταση αλλά και στη συμβολή Κύπριων Αγωνιστών σε μεγάλες μάχες που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα:

«Με τη σύσταση της Φιλικής Εταιρείας Κύπριοι πατριώτες μυήθηκαν στις τάξεις της και συμμετείχαν στην προετοιμασία της Επανάστασης, ενώ πολλοί ήταν οι εθελοντές που έσπευσαν, όχι μόνο από το νησί, αλλά και από τη Μικρά Ασία και τις εμπορικές κοινότητες της Ευρώπης να πυκνώσουν τα επαναστατικά σώματα. Χαρακτηριστικές είναι και οι αναφορές για τη συγκέντρωση και μεταφορά χρημάτων στην επαναστατημένη Ελλάδα.

Ο Σουλτάνος προκειμένου να πνίξει προκαταβολικά στο αίμα κάθε προσπάθεια εξάπλωσης της Επανάστασης στην Κύπρο, διέταξε τον αφοπλισμό των κατοίκων και την εκτέλεση 486 επιφανών Κυπρίων. Στις 9 Ιουλίου 1821, οι ιεράρχες της Κύπρου, με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό και τους τρεις Μητροπολίτες, Κιτίου Μελέτιο, Πάφου Χρύσανθο και Κυρήνειας Λαυρέντιο, καθώς και μεγάλος αριθμός προκρίτων του νησιού, εκτελέσθηκαν και οι περιουσίες τους δημεύτηκαν.

Στα ελληνικά αρχεία, σε προξενικά έγγραφα και στα απομνημονεύματα πολλών καπεταναίων και οπλαρχηγών καταγράφονται δεκάδες Κύπριοι αγωνιστές που έλαβαν μέρος σε κρίσιμες μάχες και διασώζεται ακόμη, ως ιερό κειμήλιο, στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο στην Αθήνα λευκό λάβαρο, με τον γαλανό σταυρό και την επιγραφή ΣΗΜΕΑ ΕΛΗΝΗΚΙ ΠΑΤΡΗΣ ΚΗΠΡΟΥ. Κυπραίος ή Κυπριώτης υπήρξε το επώνυμο που δόθηκε, ως δηλωτικό της καταγωγής τους, στους περισσότερους από αυτούς, από τους συντρόφους τους».

Όπως υπογραμμίζει ο κ. Κενεβέζος, «ο υπέρ Ελευθερίας Αγώνας των Ελλήνων δικαιώθηκε και είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ενιαίου, ανεξάρτητου εθνικού κράτους». Ωστόσο η Κύπρος, «όπως και πολλές άλλες πατρίδες του Ελληνισμού παρέμεινε αλύτρωτη υπό οθωμανικό ζυγό, προσδοκώντας την ελευθερία και όπως αποδείχθηκε, ακόμη και το πολυπόθητο τέλος της Τουρκοκρατίας δεν σήμανε την εκπλήρωση των εθνικών προσδοκιών, αλλά, το πέρασμα στην υποτέλεια των Άγγλων αποικιοκρατών».

«Η Κύπρος, μία εβδομάδα μετά τον εορτασμό της 25η Μαρτίου 1821, την 1η Απριλίου κάθε έτους, τιμά το ηρωικό έπος του Απελευθερωτικού Αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών 1955-1959 κατά του Βρετανικού αποικιοκρατικού ζυγού» προσθέτει ο Πρέσβης της Κύπρου, για να καταλήξει: «Οι εθνικοί επέτειοι της 25ης Μαρτίου και της 1ης Απριλίου μας διαμηνύουν την πίστη στις αθάνατες αξίες της Ελευθερίας και του Δικαίου για τις οποίες αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν οι ήρωες της παλιγγενεσίας και του επικού αγώνα του 1955-1959. Μας διδάσκουν, κυρίως, την αξία και την αναγκαιότητα της ενότητας και της ομοψυχίας στη δύσκολη αλλά δυναμική εθνική πορεία προς το μέλλον».

Μπορείτε να διαβάσετε όλο να το άρθρο στο kathimerini.com.cy
https://www.kathimerini.com.cy/gr/politiki/kenebezos-o-kypriakos-apeleytherotikos-agwnas-proektasi-tis-ellinikis-epanastasis