200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Ο Γιάννης Τσαρούχης καθιερώνεται με την έκθεσή του στο Βρετανικό Συμβούλιο

Η πρώτη ατομική έκθεση του Γιάννη Τσαρούχη (1910-1989), σε ένα κατάστημα στην οδό Νίκης το 1938, δέχτηκε αρνητικές κριτικές που έκαναν λόγο για «άσεμνα» γυμνά και «παλιάνθρωπους». Ήταν η εποχή που διαμόρφωνε το προσωπικό του ύφος με βασικά θέματα το ανδρικό γυμνό και τον λαϊκό τύπο. Όμως το 1952, με αφορμή την έκθεση του ζωγράφου στο Βρετανικό Συμβούλιο, που αποτέλεσε και την απαρχή της καθιέρωσής του, ο Οδυσσέας Ελύτης έγραφε: «Ένας επαναστάτης δεν γίνεται νάναι συνάμα και κλασσικός. Αλλά με τον Τσαρούχη γίνεται. Την ημέρα που ο ζωγράφος αυτός ετόλμησε να αναζητήσει τον Ερμή όχι στο όρος Όλυμπος αλλά στο “καφενείον ο Όλυμπος”, ένας μύθος κατέβηκε από τα βιβλία στη ζωή, ενώ το μάτι του καλλιτέχνη υποχρεώθηκε να ατενίσει αλλιώς τον κόσμο. [...] Στο μέτρο που ο Τσαρούχης εφάνηκε άξιος να καθαρίσει το εικόνισμα του Ελληνισμού από τα περίσσια μαλάματα, είναι ένας επαναστάτης που δεν πήγε να καταλύσει αλλά να ανακαλύψει μια παράδοση».

Εκτός από ζωγράφος, ο Τσαρούχης υπήρξε επίσης επιφανής σκηνογράφος/ενδυματολόγος σε ταινίες-σταθμούς του Μ. Κακογιάννη (Κυριακάτικο ξύπνημα, Στέλλα), σε όπερες όπου πρωταγωνιστούσε η Μαρία Κάλλας (Μήδεια του Κερουμπίνι, σε σκηνοθεσία Α. Μινωτή, Ντάλας 1958), σε θεατρικές παραστάσεις που γνώρισαν θεαματική υποδοχή (Πέρσες, 1965) ή προκάλεσαν σκάνδαλο (Όρνιθες, 1959). 

 

Χρησιμοποιούμε cookies και παρόμοιες τεχνολογίες για να αναγνωρίσουμε
τις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις και προτιμήσεις σας,
καθώς και για να μετρήσουμε και να αναλύσουμε την κίνηση στον ιστότοπό μας.

Για να δείτε περισσότερα δείτε την πολιτκή προστασίας προσωπικών δεδομένων.