200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Η Βάσω Κατράκη τιμάται με βραβείο στην Μπιενάλε Χαρακτικής του Λουγκάνο

Μετά τον Πόλεμο, η χαράκτρια Βάσω Κατράκη (1914-1988) στράφηκε στην απεικόνιση λαϊκών ανθρώπων (μανάδες και κυρίως ψαράδες, που γνώριζε καλά από τα παιδικά της χρόνια στο Αιτωλικό), αποδίδοντάς τους με απλά σχήματα και αδρές, καθαρές φόρμες. Σε αυτή την υφολογική αλλαγή συνέβαλε καίρια η στροφή της σε ένα νέο υλικό, την πέτρα. Έγραφε η ίδια, το 1966: «Διερευνώντας τους παραδοσιακούς τρόπους χάραξης πάνω στα καθιερωμένα υλικά, όπως στο όρθιο και στο πλάγιο ξύλο, στο χαλκό κλπ., ένιωσα σιγά σιγά να εξαντλούνται οι εκφραστικοί τρόποι που ταίριαζαν στην ιδιοσυγκρασία μου. Στην περιπλάνηση των αναζητήσεών μου για το υλικό που θα πλήρωνε τις εκφραστικές μου ανάγκες, στάθηκα στον ψαμμίτη λίθο».

Η πέτρα, λειτούργησε απελευθερωτικά για την Κατράκη: οι άλλοτε λεπτοδουλεμένες μορφές της σταδιακά μεταμορφώθηκαν σε αφαιρετικά αρχέτυπα με αναφορές στην κυκλαδική γλυπτική, σε μαύρες σιλουέτες που ζουν και αναπνέουν μέσα σε έναν λευκό, αφηρημένο χώρο (στην ουσία έναν μη-χώρο). Χάρη σε αυτές τις συνθέσεις της, ειδικά τους ψαράδες, η Κατράκη τιμήθηκε το 1958 με βραβείο στην Μπιενάλε Χαρακτικής του Λουγκάνο και, την ίδια χρονιά, με το α΄ βραβείο χαρακτικής στην Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας. Οι διεθνείς βραβεύσεις της πιστοποιούσαν την άνθηση της νεοελληνικής χαρακτικής, η οποία στα μεταπολεμικά χρόνια ξεπέρασε τα στενά σύνορα της χώρας.

 

Χρησιμοποιούμε cookies και παρόμοιες τεχνολογίες για να αναγνωρίσουμε
τις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις και προτιμήσεις σας,
καθώς και για να μετρήσουμε και να αναλύσουμε την κίνηση στον ιστότοπό μας.

Για να δείτε περισσότερα δείτε την πολιτκή προστασίας προσωπικών δεδομένων.