200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Ο Γεώργιος Ιακωβίδης αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Εθνικής Πινακοθήκης

Στις αρχές του 20ού αιώνα, για μεγάλη μερίδα του κοινού, ο Γεώργιος Ιακωβίδης (1853-1932) αποτελούσε μαζί με τους Λύτρα και Γύζη μια «καλλιτεχνική τριανδρία» (σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό του ζωγράφου Παύλου Μαθιόπουλου). Ο Ιακωβίδης είχε επιστρέψει στην Αθήνα πανηγυρικά τον Μάιο του 1900, κουβαλώντας στις αποσκευές του το Χρυσό Μετάλλιο από τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού (1900) για τον πίνακα Παιδική συναυλία.

Ήταν ήδη διάσημος ζωγράφος στο Μόναχο, όμως ο θάνατος της συζύγου του, το 1899, τον έκανε να αναζητήσει αλλαγή περιβάλλοντος. Επέστρεψε στην Ελλάδα, προκειμένου να αναλάβει τη διεύθυνση της Εθνικής Πινακοθήκης, η ίδρυση της οποίας αποτελούσε πάγιο αίτημα των εικαστικών καλλιτεχνών και της αθηναϊκής κοινωνίας, σηματοδοτούσε δε το αυξανόμενο ενδιαφέρον όχι μόνο για την αρχαιότητα, αλλά και για τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία στο νεοελληνικό κράτος.

Το 1904, με τον θάνατο του Λύτρα, ο Ιακωβίδης κατέλαβε επίσης την έδρα του στη Σχολή Καλών Τεχνών, ενώ το 1910 εκλέχτηκε διευθυντής της, καθώς και πρόεδρος του νεοσύστατου Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών. Έτσι, μέσα σε μια δεκαετία ο Ιακωβίδης τέθηκε επικεφαλής τριών κομβικών θεσμών: της Εθνικής Πινακοθήκης, της Σχολής Καλών Τεχνών και του συνδικαλιστικού σωματείου των καλλιτεχνών, επιβεβαιώνοντας την ατομική του επικράτηση στην εικαστική ζωή της Αθήνας και κυρίως την κυριαρχία του ακαδημαϊσμού.

 

Χρησιμοποιούμε cookies και παρόμοιες τεχνολογίες για να αναγνωρίσουμε
τις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις και προτιμήσεις σας,
καθώς και για να μετρήσουμε και να αναλύσουμε την κίνηση στον ιστότοπό μας.

Για να δείτε περισσότερα δείτε την πολιτκή προστασίας προσωπικών δεδομένων.