200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Η Κατίνα Παξινού παραλαμβάνει το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου

Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με κοινό στρατιώτες και νοσοκόμες που βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης, η Κατίνα Παξινού (1900-1973) παραλαμβάνει το πρώτο Όσκαρ που δίνεται σε μη Αμερικανό, για την ερμηνεία της στην ταινία Για ποιον χτυπά η καμπάνα, μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Το 1947 βραβεύτηκε επίσης με το βραβείο Κοκτώ για την ερμηνεία της στην ταινία Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Ευγένιου Ο'Νηλ. Το 1920 ερμηνεύει τη Βεατρίκη, τον πρώτο της σημαντικό ρόλο, στην ομώνυμη όπερα (Αδελφή Βεατρίκη) του Δημήτρη Μητρόπουλου, με τον οποίο διατηρούσε πολύ στενή φιλία και μακροχρόνια αλληλογραφία, δεδομένης και της εκπαίδευσής της στο λυρικό τραγούδι.

Ο πρώτος θεατρικός ρόλος της ήταν το 1929, στο θέατρο Κοτοπούλη, στο έργο Γυμνή γυναίκα (La femme nue) του Ανρύ Μπατάιγ. Εκεί γνωρίζει και έπειτα παντρεύεται τον Αλέξη Μινωτή. Το 1950 ερμηνεύει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Λόρκα με το Αμερικανικό Εθνικό Θέατρο. Το 1957 γίνεται μόνιμο μέλος του θιάσου του Εθνικού Θεάτρου. Παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Ανώτερο Ταξιάρχη Γεωργίου Α΄ και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Δυτικής Γερμανίας, ενώ τιμήθηκε και με τον τίτλο της Αξιωματούχου Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλίας και με το Βραβείο «Ιζαμπέλλα Ντ’ Εστέ».

 

Χρησιμοποιούμε cookies και παρόμοιες τεχνολογίες για να αναγνωρίσουμε
τις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις και προτιμήσεις σας,
καθώς και για να μετρήσουμε και να αναλύσουμε την κίνηση στον ιστότοπό μας.

Για να δείτε περισσότερα δείτε την πολιτκή προστασίας προσωπικών δεδομένων.