200 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

Ο Κλέαρχος Λουκόπουλος αρνείται το Εθνικό Βραβείο Εικαστικών Τεχνών που του απονέμει το απριλιανό καθεστώς

«Λυπάμαι που θα πικράνω εκείνους που είχανε την καλοσύνη να με προτείνουν για ένα από τα Εθνικά Βραβεία της χρονιάς. Τους ευχαριστώ για την τιμή που μου έκαναν, είμαι, ωστόσο, υποχρεωμένος να μην αποδεχτώ αυτή τη διάκριση. Ακολούθησα πάντοτε την αρχή να μην αφήνω να μπαίνει σε δοκιμασία και δεσμευτικήν αναστολή το προσωπικό μου αίσθημα ελεύθερης κρίσης και αξιολόγησης από περιστασιακές παρεμβολές», έγραφε ο Κλέαρχος Λουκόπουλος τον Δεκέμβριο του 1972, αρνούμενος το Β΄ Εθνικό Βραβείο Εικαστικών Τεχνών. Είχε προηγηθεί η άρνηση του ζωγράφου Αλέκου Κοντόπουλου, ενώ ακολούθησε, μερικές μέρες αργότερα, ο χαράκτης Γιώργης Βαρλάμος. Η θέσπιση των Εθνικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Θεάτρου και Τεχνών υπήρξε η σημαντικότερη παρέμβαση της απριλιανής δικτατορίας στο καλλιτεχνικό πεδίο. Όμως η άρνηση επιφανών δημιουργών να αποδεχτούν τη βράβευση και ο επακόλουθος θόρυβος ανάγκασαν το καθεστώς να καταργήσει σιωπηρά τα βραβεία.

Ο Κλέαρχος Λουκόπουλος (1906-1995) υπήρξε ένας από τους επιφανέστερους Έλληνες γλύπτες της μεταπολεμικής περιόδου και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αφαίρεσης, ο οποίος, με τις αφαιρετικές του συνθέσεις που εμπνέονταν από τη μυκηναϊκή αρχιτεκτονική και τα μνημειακά του έργα (ιδίως εκείνα για τα ξενοδοχεία Ξενία του ΕΟΤ), συνέβαλε στην απομάκρυνση της νεοελληνικής γλυπτικής από την αναπαράσταση και τη στείρα μίμηση της αρχαιότητας.

 

Χρησιμοποιούμε cookies και παρόμοιες τεχνολογίες για να αναγνωρίσουμε
τις επαναλαμβανόμενες επισκέψεις και προτιμήσεις σας,
καθώς και για να μετρήσουμε και να αναλύσουμε την κίνηση στον ιστότοπό μας.

Για να δείτε περισσότερα δείτε την πολιτκή προστασίας προσωπικών δεδομένων.