Ο «Στόχος» του Αναγνωστάκη στα αντιδικτατορικά «18 Κείμενα»
1970

Ο «Στόχος» του Αναγνωστάκη στα αντιδικτατορικά «18 Κείμενα»

Ο Μανόλης Αναγνωστάκης (1925-2005) υπήρξε η ηθική συνείδηση της Αριστεράς στη λογοτεχνία, ο μεταπολεμικός ποιητής της πολιτικής και ποιητικής ηθικής, που αποτύπωσε το κλίμα της εποχής και τη φθορά των αξιών. Γνήσια υπαρξιακός, στάθηκε η πιο δραστική ποιητική φωνή της μεταπολεμικής εποχής. Το ιδεολογικό όραμα και η οδυνηρή διάψευση κατέχουν κεντρική θέση στο έργο του. Θεμελιωτής της αντιδογματικής λογοτεχνικής κριτικής, δημιούργησε το βραχύβιο αλλά πολύ σημαντικό περιοδικό Κριτική (1959-1961). Στην ύστερη φάση του, μετά την εκκωφαντική «σιωπή», με το αποσπασματικό Υ.Γ., αλλά κυρίως με τη σαρκαστική ετεροπροσωπία του Μανούσου Φάσση μας έδειξε ότι η σάτιρα, το χιούμορ και η παρωδία είναι ο πιο εναργής τρόπος ώστε η ποίηση να μιλήσει σήμερα για την πολιτική.